نگهداری و تعمیرات تجهیزات نشاسته

در نگهداری و مدیریت تجهیزات نشاسته، ما بر بهبود نرخ عملیات تجهیزات تمرکز داشته، تقویت نگهداری تجهیزات را به‌عنوان خط اصلی مدیریت در نظر گرفته و هدف خود را ارتقای جامع سطح مدیریت قرار داده‌ایم. با پیروی از مفهوم مدیریت «یادگیری، تنظیم، خلاصه‌سازی و بهبود»، فعالیت‌های نگهداری جامع و استاندارد را انجام می‌دهیم. این اقدامات منجر به بهبود نرخ عملیات و خروجی تجهیزات، افزایش ارزش تولیدی شرکت و ارائه تضمین‌های ایمنی برای تولید عادی شده است.

در فاز دوم تجهیزات نشاسته‌سازی با مقیاس بزرگ متعددی وجود دارد و نگهداری باید از مدیریت پایه‌ای آغاز شود. اولاً، شاخص‌های نگهداری تجهیزات باید کمّی‌سازی شوند و سپس استانداردهای کار تعیین گردند. در مدیریت نگهداری، نگهداری تنها یک مفهوم است؛ اما نحوه کمّی‌سازی آن در «پنج نرخ» مدیریت تجهیزات منعکس می‌شود، یعنی: «نرخ سالم‌بودن تجهیزات، نرخ نشتی، نرخ خرابی، نرخ انطباق نگهداری و نرخ بهره‌برداری». با تمرکز بر نرخ بهره‌برداری تجهیزات، شاخص‌های ارزیابی تدوین و به‌صورت برنامه‌های تولیدی در قالب ماهانه به هر کارگاه، فرآیند و تیم توزیع می‌شوند. پس از کمّی‌سازی شاخص‌ها، استانداردهای کار نگهداری تجهیزات، نظام مسئولیت‌پذیری کاری و نظام پاسخگویی در قبال حوادث حول محور تقویت نگهداری تجهیزات ایجاد می‌شوند و سیستم نگهداری تجهیزات «سه‌سطحی» در سطح تیم، کارگاه و شرکت تشکیل می‌گردد. با تبدیل نگهداری و اصلاح تجهیزات به یکی از محورهای اصلی مدیریت تجهیزات، محتوای نگهداری مطابق با استانداردها دقیق‌سازی شده و بخش تولید هر ماه وضعیت اجرایی نگهداری را در هر کارگاه و فرآیند بازرسی و اجرا می‌کند. در فرآیند بازرسی و اجرای این اقدامات، فقدان عینی‌بودن و همدلی نقشی در انگیزش پیش‌رفته‌ها و مهار عقب‌مانده‌ها ایفا کرده است. بدین ترتیب، نگهداری و اصلاح تجهیزات به‌صورت سیستماتیک انجام می‌شود و سیستمی استاندارد و نهادینه‌شده از مدیریت با اهداف مشخص، استانداردهای کاری و نتایج بازرسی شکل می‌گیرد.

در فرآیند تولید، کارگران خط تولید و کارگران نگهداری هستند که به‌صورت مستقیم تجهیزات را بهره‌برداری و نگهداری می‌کنند. این افراد بیشترین آشنایی را با عملکرد، وضعیت کاری و مشکلات موجود تجهیزات دارند. آن‌ها صاحبان تجهیزات هستند و مسئولیت مستقیم نگهداری روزانه تجهیزاتی که بهره‌برداری می‌کنند را بر عهده دارند؛ بنابراین باید انگیزه‌ی آن‌ها برای نگهداری و تعمیرات تجهیزات مورد استفاده قرار گیرد. نگهداری تجهیزات باید در چارچوب سیستمی اختصاصی یا قراردادی انجام شود، به‌طوری که برای هر تجهیز، لوله‌کشی، شیر و دستگاه اندازه‌گیری، افراد مسئول تعیین شوند. بهره‌برداران باید در مورد تجهیزاتی که استفاده می‌کنند، به «چهار درک» (درک ساختار، اصل کار، عملکرد و کاربرد) و «سه مهارت» (مهارت در بهره‌برداری، نگهداری و عیب‌یابی) دست یابند. آن‌ها باید در نگهداری و تعمیرات تجهیزات خود عملکرد مناسبی داشته باشند و اصول «پنج تعیین» (یعنی تعیین مسئول، محل، کیفیت، مقدار و زمان) را رعایت کنند. بهره‌برداران باید همواره پاکی تجهیزات، لوله‌کشی‌ها، پنل‌های ابزار دقیق و کف سالن را حفظ کنند و نظارت بر نقاط آب‌بندی تجهیزات را تقویت نمایند تا از روان‌شدن، گسیل، قطره‌چکاندن و نشت جلوگیری شود و سعی در کاهش نرخ نشت و دستیابی به تولید تمدنی و ایمن داشته باشند.

در بنگاه‌های مدرن، تجهیزات پایه مادی و فناورانه تولید هستند و نیروی تولیدی لازم برای انجام وظایف تولیدی محسوب می‌شوند. سطح مدیریت نگهداری تجهیزات و وضعیت تجهیزات به انجام روان وظایف تولیدی ارتباط تنگاتنگی دارند. تجربیات تولیدی نشان داده‌اند که مدیریت نگهداری و تعمیرات تجهیزات باید بر اصل «اولویت اصلی، نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه؛ و اولویت فرعی، تعمیرات و نگهداری پس از بروز خرابی» استوار باشد. بدون انجام نگهداری و تعمیرات استاندارد و مناسب، امکان برنامه‌ریزی دقیق و اجرای تعمیرات عمده وجود ندارد. اغلب تعارضی بین نگهداری تجهیزات و تعمیرات زمان‌بندی‌شده وجود دارد. اگر نگهداری برنامه‌ریزی‌شده صرفاً بر روی شتاب در اجرای زمان‌بندی تمرکز کند و کیفیت نگهداری را نادیده بگیرد، باعث ایجاد خطرات پنهان در تجهیزات می‌شود و در نتیجه حجم کار نگهداری و تعمیرات افزایش می‌یابد. از سوی دیگر، اگر نگهداری و تعمیرات با دقت انجام نشود، مشکلات به‌موقع حل نگردد و اپراتورها قوانین و مقررات را به‌دقت رعایت نکنند، نه‌تنها پیامدی از قبیل «چاله‌های کوچک نباید نادیده گرفته شوند، زیرا در غیر این صورت چاله‌های بزرگی ایجاد می‌شوند» رخ می‌دهد، بلکه حجم کار نگهداری افزایش یافته، برنامه‌های عادی مختل می‌شوند و حتی پیامدهای جدی‌تری ایجاد می‌گردد. فعالیت‌های نگهداری و مدیریت تجهیزات در ایده‌های خوب، سبک کاری مناسب و تجربیات ارزشمند «سه پیرمرد» (صادق بودن، صادق سخن گفتن و کارهای صادقانه انجام دادن) و «چهار اصل سخت‌گیرانه» (سازمان‌دهی دقیق، انضباط جدی، الزامات سخت‌گیرانه و سبک کاری ظریف و دقیق) که در محیط تولید شکل گرفته‌اند، منعکس می‌شود.

در نگهداری و مدیریت تجهیزات نشاسته، اولین قدم انجام مناسب کارهای ایدئولوژیک با کارکنان است، زیرا حتی پیشرفته‌ترین تجهیزات نیز ساخت دست بشر هستند و پیچیده‌ترین ساختارها نیز نیازمند عملیات، نگهداری و مدیریت انسانی می‌باشند. سطح آگاهی ایدئولوژیک و شایستگی فنی افراد به‌طور مستقیم با نگهداری و مدیریت مؤثر تجهیزات ارتباط دارد. ما باید کارکنان خود را تربیت کنیم تا به‌خوبی از تجهیزات کارخانه مراقبت کنند. البته کار ایدئولوژیک همه‌قدرت نیست؛ تنها با ترکیب آموزش ایدئولوژیک و پاداش‌های مادی می‌توان انگیزه تمام کارکنان را به‌طور کامل برانگیخت. تنها با انجام صحیح مدیریت تجهیزات می‌توان اهداف مدیریتی پیش‌بینی‌شده را به‌صورت پایدار محقق ساخت.

به طور خلاصه، نگهداری و مدیریت تجهیزات نشاسته یک پروژه سیستمی است و مدیریت جامع تجهیزات به عوامل متعددی وابسته است. بر اساس تجربیات بسیاری از واحدهای ممتاز که در اصلاح نگهداری و مدیریت تجهیزات و در انجام کارهای نگهداری و مدیریت تجهیزات دستاوردی کسب کرده‌اند، توجه رهبران و مشارکت کارکنان در سطوح مختلف در نگهداری و مدیریت تجهیزات، پیش‌نیازها و تضمین‌کننده‌های مهمی برای انجام موفقیت‌آمیز این کارها هستند.